اندیشه های خود

مطالعه میتونه مرز بین حیوان و انسان رو مشخص کنه. ولی مشکل زمانی شروع میشه که ما بین انسان ها قدم میزنیم و مجبوریم برای کمتر آسیب دیدن مرزهاشون رو رعایت کنیم؛ مرزهایی که دقیقاً لبه های خودخواهیُ روی خودش داره.

بشر موجودی منطقی نیست، موجودی است منطق تراش. به هر کار دست زد و به هر چه عادت کرد، سعی میکند برای آن دلیلی بتراشد و عذر و بهانه ای بیاورد...وقتی حرف می زنیم، بیشتر میخواهیم خودمان را قانع کنیم تا دیگران را.
کسی که قانع شده باشد، کسی که به اندیشه های خود ایمان داشته باشد، اصلا حرف نمیزند.

 

📕 مرد داستان فروش
✍🏾 یوستین گوردر

هیچ چیز اتفاقی نیست

هر آدمی یه بخشی از وجود تو رو تحت تاثیر قرار میده. بعضیا به زندگیت میان تا نیمه‌های تاریک وجودت رو بهت نشون بدن. بعضیا میان تا کمکت کنن به آدمی که باید باشی تبدیل بشی. بعضیا هم فرصتی رو ایجاد میکنن، تا تو خودت و توانایی‌هات رو بشناسی، و متوجه بشی که واقعا کی هستی و چی میخوای.

 بنابراین ما از روابطمون با آدمای دیگه یا لذت میبریم، یا یاد میگیریم، یا تجربه کسب میکنیم تا رشد کنیم. پس به گذشته خودت افتخار کن، و سعی کن انسانی بشی که همیشه میخواستی باشی…

10 پند لقمان

نان خود را بر سفره ی دیگران مخور!
در هیچ کاری شتاب مکن.
برای جمع آوری بیش از حد مال و ثروت حرص مخور!

به هنگاه خشم شکیبا باش و سخن سنجیده بگو!
از پیش دیگران غذا و میوه بر مدار!
 در راه رفتن از بزرگان پیشی مگیر!
سخن و کلام دیگران را قطع مکن!

به هنگام راه رفتن جز به ضرورت چپ و راست خود را نگاه مکن!

در حضور مهمان بر کسی خشم مگیر!
مهمان را به هیچ کاری دستور مده

جهت حرکت

جهت حرکت شما، بسیار مهم‌تر
از سرعت حرکت است...

 

خیلی‌ها با سرعت زیاد به سمت
هیچ حرکت می‌کنند...!

ریشه درختان

طوفان باعث میشود درخت ریشه هایش را عمیق تر و قوى تر کند...

در طوفان هاى زندگى به برگ هایى که از دست میدهى فکر نکن، به ریشه اى فکر کن که قوی‌تر می‌شود...

کوه را با بزرگی...

دل که رنجید از کسی
خرسند کردن مشکل است،

شیشه بشکسته را پیوندکردن
مشکل است،

کوه را با آن بزرگی
می توان هموار کرد،

حرف ناهموار را هموار کردن
مشکل است...

مقصد

زندگیمون تو همین یه بیت شعر فروغی بسطامی خلاصه شده:

 

"یک جمع نکوشیده رسیدند به مقصد

یک قوم دویدند و به مقصد نرسیدند"

وجود خودمان

دلیل تمام استرس،
اضطراب و افسردگى هایمان
این است که:
"وجود خودمان" را نادیده میگیریم
و براى راضی کردن
دیگران زندگى میکنیم...

هیچ راه دیگری ندارید...

اگر شما سنگی به طرف یک درخت پر از میوه پرتاب کنید، جوابش فقط میوه است ! چیز دیگری آن درخت نمیتواند به شما بدهد، یا اگر سطلی را در یک رودخانهء پر از آب بیندازیم.چه این سطل کثیف باشد یا تمیز، از طلا باشد یا از آهن، رودخانه هیچ انتظاری ندارد جز اینکه به شما آب بدهد. در حقیقت رودخانه کار بزرگی انجام نمی دهد چون قادر نیست تا کار دیگری انجام دهد...

بنابر این زمانی که عشق جزیی از
وجودتان باشد نوعی بی اختیاری به
شما می دهد، دیگر فقط باید ببخشید
هیچ راه دیگری ندارید...

ﺻﺪﺍﯼ ﺗﺮﮎ دل‌ها

ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﺻﺪﺍﯾﻤﺎﻥ،
ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺻﻮﺗﯽ ﻗﻠﺒﯽ ﺭﺍ نشکند

 

ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺻﺪﺍﯼ ﺗﺮﮎ دل‌ها را،
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺯﺑﺎن‌ها ﻣﯽﺷﻨﻮﺩ...